Masyarakat Bidayuh

Bidayuh adalah nama kaum untuk beberapa kumpulan asal yang terdapat di selatan Sarawak, Malaysia dan utara Barat Kalimantan, Indonesia, di pulau Borneo.

Nama Bidayuh bermaksud 'penduduk tanah'. Asalnya dari bahagian barat Borneo. Nama Dayak Tanah pertama kali digunakan semasa tempoh pemerintahan Rajah James Brooke, The White Rajah Sarawak. Kadang-kadang mereka juga disebut sebagai Klemantan.

Mereka merupakan salah satu daripada kumpulan induk utama di Sarawak dan Kalimantan Barat dan tinggal di bandar dan kampung sekitar Kuching dan Samarahan di negeri Sarawak, manakala di wilayah barat Indonesia Kalimantan mereka tertumpu di bahagian utara Sanggau.

Di Sarawak, kebanyakan penduduk Bidayuh dijumpai dalam lingkungan 40 km persegi dikawasan yang dikenali sebagai Greater Kuching, di dalam Bahagian Kuching dan Samarahan. Mereka adalah kumpulan etnik Dayak yang kedua terbesar di Sarawak selepas Iban dan salah satu daripada
suku Dayak utama di Kalimantan Barat.

Mereka terdiri daripada lima pecahan etnik iaitu:

1. Selakau/Lara (Daerah Lundu)
2. Jagoi/Singai (Daerah Bau)
3. Biatah (Daerah Kecil Padawan)
4. Bukar/Sadong (Daerah Serian)
5. Kuching Tengah / Bidayuh Baru / Bidayuh Moden (Kawasan Tengah Antara Padawan Dengan Bau)ew

Pada zaman dahulu suku kaum Bidayuh tinggal di rumah panjang. Penempatan rumah panjang suku kaum Bidayuh terletak jauh di kawasan pendalaman dan tanah tinggiuntuk tujuan keselamatan Atap rumah panjang kaum Bidayuh diperbuat daripada atap rumbia atau sagu, manakala dindingnya pula daripada buluh. Pelantar atau lantai rumah panjang pula diperbuat daripada papan atau buluh manakala tiangnya pula diperbuat daripada kayu belian.

Rumah panjang masyarakat Bidayuh terbahagi kepada 3 bahagian iaitu bilik utama, awah dan tanju Di dalam bilik utama ini masyarakat Bidayuh meletakkan barang-barang peribadi milik keluarga dan keturunan mereka seperti gong, tempayan, tembikar dan sebagainya. Ianya juga berfungsi sebagai tempat tidur di kala malam hari.

Awah pula adalah bahagian pelantar di luar rumah panjang masyarakat Bidayuh dan lazimnya ia bertutup dan beratap. Di "awah" masyarakat Bidayuh menjalankan aktiviti aktiviti harian mereka seperti menganyam, berbual, membuat peralatan bertani dan sebagainya. Ianya juga akan digunakan untuk sebarang upacara keagamaan seperti perkahwinan, pantang larang dan pesta-pesta tertentu seperti pesta gawai dan sebagainya.

"Tanju" pula adalah bahagian luar rumah panjang masyarakat Bidayuh. Ianya agak terdedah dan lazimnya ia tidak bertutup mahupun beratap. Tanju digunakan untuk menjemur hasil tuaian masyarakat Bidayuh seperti padi, lada, jagung dan sebagainya.

Comments

Midin Sarawak

Stenochlaena palustris dikenali sebagai midin di Sarawak, Malaysia. Midin merupakan tumbuhan paku pakis yang biasanya terdapat di kawasan paya gambut dan hutan belukar di negeri Sarawak. Midin dimakan sebagai sayuran yang popular seperti pucuk paku. Midin telah menjadi satu hidangan kegemaran penduduk tempatan dan pelancong. Masakan pucuk midin kini turut disaji di hotel dan restoran mewah. Biasanya hampir kesemua pucuk midin yang ada di pasaran ialah hasil pengutipan oleh penduduk tempatan dari hutan belukar yg banyak terdapat di negeri Sarawak. Permintaan yang baik telah memberi pendapatan tambahan kepada penduduk luar bandar yang mengumpul paku midin dari hutan untuk dijual ke pasaran tempatan. Cara memasak midin: Bahan-bahannya, Sayur midin Bawang merah dan bawang putih Pusuk atau ikan bilis Belacan Cabik atau cili padi Minyak masak Sedikit garam dan serbuk perasa Bawang merah, bawang putih, cili padi, ikan bilis dan belacan ditumbuk hingga lumat. Panaskan minyak masak...

Bung Jagoi

Masyarakat Jagoi-Bratak yang pertama menetap di Bung Bratak ketika mereka bermigrasi sekitar 750 tahun yang lalu dari Gunung Sungkong di Kalimantan Barat, Indonesia. Kemudian pada awal tahun 1840-an, mereka berpindah dari Bung Bratak ke kawasan sekitar membentuk 34 kampung yang berbeza. Bung Jagoi adalah kampung Bidayuh pertama di kawasan Jagoi. Terletak di pelana Gunung Jagoi yang terletak di 1,600 kaki dari kaki Gunung Jagoi. Apabila penduduk semakin meningkat dan keperluan untuk tanah pertanian semakin meningkat, banyak keluarga bergerak ke kaki bukit di sekitarnya dan akhirnya membentuk lapan kampung yang kini dikenali sebagai Bogag, Duyoh, Plaman Buow, Serasot, Serikin, Sibobog, Skibang, Stass Sarawak dan lima kampung lain di Indonesia iaitu Babang, Kindau, Sejaro, Belida dan Take. Dari 34 asal, hanya 13 rumah lama bersama dengan sebuah pusat upacara yang terdiri daripada Baruk (rumah tengkorak) dan sebuah rumah Gawai kekal. Pada masa ini, hanya satu keluarga yang tinggal di kam...

Masyarakat Kayan

Sebagai suku pribumi di tengah Borneo, rakyat Kayan sama dengan jirannya, suku Kenyah, yang mana mereka dikumpulkan bersama dengan penduduk Bahau di bawah kumpulan orang Apo Kayan. Penduduk kumpulan etnik Kayan mungkin berjumlah 27,000. Mereka adalah sebahagian daripada kumpulan besar orang yang dirujuk secara kolektif sebagai Orang Ulu. Seperti masyarakat Dayak yang lain, mereka dikenali sebagai pahlawan yang sengit, bekas pemburu kepala, mahir dalam penanaman padi kering, dan mempunyai tatu yang luas dan telinga yang panjang. Mereka berasal dari sepanjang sungai Kayan di Kalimantan Utara Borneo. Mereka tinggal di sepanjang sungai Kayan atas dan sungai Kapuas dan Mahakam tengah. Mereka telah berkembang ke selatan Sarawak. Mereka telah menetap di Sarawak di tengah Sungai Baram, Sungai Bintulu dan di sepanjang Sungai Rajang, pada akhir abad ke-19. Pada tahun 1863 di Kalimantan Barat, orang Iban berhijrah ke arah aliran sungai Saribas dan Sungai Rejang dan mula menyerang orang Kayan di ...

Love Sarawak

Search This Blog