Skip to main content

Rosli Dhoby

Rosli Dhoby (1932–2 Mac 1950) merupakan seorang pejuang kemerdekaan Sarawak daripada penjajah British. Beliau berketurunan Melayu, berdasarkan darah ayahnya yang berketurunan Palembang. Manakala ibunya berketurunan Melanau. Rosli dilahirkan pada 18 Mac 1932 di Kampung Pulo, Sibu, Sarawak dan merupakan anak kedua dalam keluarga. Bapanya, Dhobi bin Buang, dikatakan berasal dari Indonesia dan keturunan Raden. Ibunya, Habibah binti Haji Lamit berasal dari keluarga di Mukah. Sedikit yang diketahui tentang kehidupannya yang terdahulu walaupun rakannya menganggap Rosli sebagai orang yang boleh didekati walaupun beliau merupakan seorang yang pendiam. Beliau mempunyai kakak sulung dan adik lelaki, Fatimah dan Ainie.

Rosli memulakan kerjayanya sebagai guru dan berhenti kerja pada tahun 1947 untuk mengajar di Sekolah Rakyat Sibu. Sebelum itu, beliau bekerja di Jabatan Kerja Raya Sarawak dan Utusan Sarawak. Rosli dikenali sebagai seorang nasionalis dan seorang penyair. Menggunakan nama samaran Lidros, Rosli menerbitkan puisi kebangsaan yang bertajuk 'Panggilan Mu yang Suchi' yang diterbitkan di Utusan Sarawak pada 28 Februari 1948.

Selepas 46 tahun berehat di kompleks penjara, jenazah Rosli Dhoby dipindahkan dari Penjara Pusat Kuching untuk dikebumikan di Makam Pahlawan Sarawak berhampiran Masjid Kampung Sibu di pekannya Sibu pada 2 Mac 1996. Untuk menghormati perjuangannya terhadap British, beliau diberikan pengkebumian kerajaan oleh kerajaan Sarawak.

Sebuah sekolah di Sibu, Sekolah Menengah Kebangsaan Rosli Dhoby telah dinamakan sempena beliau

Pada tahun 2009, sebuah minisri yang merangkumi tempoh dari beliau menyertai Rukun 13 sehingga hukuman mati beliau diterbitkan oleh studio penerbitan Malaysia KL Motion Picture Co. yang bertajuk Warkah Terakhir yang dibintangi oleh Beto Kusyairy sebagai Rosli.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Midin Sarawak

Stenochlaena palustris dikenali sebagai midin di Sarawak, Malaysia. Midin merupakan tumbuhan paku pakis yang biasanya terdapat di kawasan paya gambut dan hutan belukar di negeri Sarawak. Midin dimakan sebagai sayuran yang popular seperti pucuk paku. Midin telah menjadi satu hidangan kegemaran penduduk tempatan dan pelancong. Masakan pucuk midin kini turut disaji di hotel dan restoran mewah. Biasanya hampir kesemua pucuk midin yang ada di pasaran ialah hasil pengutipan oleh penduduk tempatan dari hutan belukar yg banyak terdapat di negeri Sarawak. Permintaan yang baik telah memberi pendapatan tambahan kepada penduduk luar bandar yang mengumpul paku midin dari hutan untuk dijual ke pasaran tempatan. Cara memasak midin: Bahan-bahannya, Sayur midin Bawang merah dan bawang putih Pusuk atau ikan bilis Belacan Cabik atau cili padi Minyak masak Sedikit garam dan serbuk perasa Bawang merah, bawang putih, cili padi, ikan bilis dan belacan ditumbuk hingga lumat. Panaskan minyak masak...
Post a Comment
Read more

Bung Jagoi

Masyarakat Jagoi-Bratak yang pertama menetap di Bung Bratak ketika mereka bermigrasi sekitar 750 tahun yang lalu dari Gunung Sungkong di Kalimantan Barat, Indonesia. Kemudian pada awal tahun 1840-an, mereka berpindah dari Bung Bratak ke kawasan sekitar membentuk 34 kampung yang berbeza. Bung Jagoi adalah kampung Bidayuh pertama di kawasan Jagoi. Terletak di pelana Gunung Jagoi yang terletak di 1,600 kaki dari kaki Gunung Jagoi. Apabila penduduk semakin meningkat dan keperluan untuk tanah pertanian semakin meningkat, banyak keluarga bergerak ke kaki bukit di sekitarnya dan akhirnya membentuk lapan kampung yang kini dikenali sebagai Bogag, Duyoh, Plaman Buow, Serasot, Serikin, Sibobog, Skibang, Stass Sarawak dan lima kampung lain di Indonesia iaitu Babang, Kindau, Sejaro, Belida dan Take. Dari 34 asal, hanya 13 rumah lama bersama dengan sebuah pusat upacara yang terdiri daripada Baruk (rumah tengkorak) dan sebuah rumah Gawai kekal. Pada masa ini, hanya satu keluarga yang tinggal di kam...
Post a Comment
Read more

Masyarakat Kayan

Sebagai suku pribumi di tengah Borneo, rakyat Kayan sama dengan jirannya, suku Kenyah, yang mana mereka dikumpulkan bersama dengan penduduk Bahau di bawah kumpulan orang Apo Kayan. Penduduk kumpulan etnik Kayan mungkin berjumlah 27,000. Mereka adalah sebahagian daripada kumpulan besar orang yang dirujuk secara kolektif sebagai Orang Ulu. Seperti masyarakat Dayak yang lain, mereka dikenali sebagai pahlawan yang sengit, bekas pemburu kepala, mahir dalam penanaman padi kering, dan mempunyai tatu yang luas dan telinga yang panjang. Mereka berasal dari sepanjang sungai Kayan di Kalimantan Utara Borneo. Mereka tinggal di sepanjang sungai Kayan atas dan sungai Kapuas dan Mahakam tengah. Mereka telah berkembang ke selatan Sarawak. Mereka telah menetap di Sarawak di tengah Sungai Baram, Sungai Bintulu dan di sepanjang Sungai Rajang, pada akhir abad ke-19. Pada tahun 1863 di Kalimantan Barat, orang Iban berhijrah ke arah aliran sungai Saribas dan Sungai Rejang dan mula menyerang orang Kayan di ...
Post a Comment
Read more